Rijk Zwaan Loop

19-September-2009

Vandaag wilde ik aan het thuis publiek laten zien wat ik kon. Ik was al snel hersteld van mijn super halve marathon van Rotterdam. De benen voelde goed, ook met het inlopen. Alleen mijn buik voelde niet helemaal lekker, maar dat kan wel vaker voorkomen.

Een late start, (om 14.30 uur) en weg gingen we, over voor mij bekende wegen en paden. Ik had in me hoofd een tijd rond het uur. Naar aanleiding van mijn andere wedstrijden moest ik er wel onder kunnen lopen. De eerste kilometers gingen goed en ontspannen. De 5 kilometer passeerde we met een groepje in een tijd van 18.33 min. Dit was goed, en nog lekker soepel. Mijn buik begon steeds meer zeer te doen en al snel kreeg ik krampen. Ik zag een “plekje” en dacht niet 2x na. Gauw even weg duiken en hopen dat het oplucht… Het voelde weer goed en ik kon heel rustig terug lopen richting de mannen waar ik voor mijn “sanitaire” stop bij liep. Toen ik er bijna bij was kon ik weer niet verder lopen van de krampen in mijn buik. Weer de bosjes in… en al gauw daarna nog een keer… Jeetje wat voelde ik me rot. Ik verspeelde zoveel tijd. De ene na de ander kwam voorbij. De andere dames kon ik na 3 stoppen nog steeds niet zien. “Maar proberen rustig door te lopen” dacht ik nog. Maar ook dan moest ik nog 2x de bosjes in. Ik verspeelde diverse minuten door die krampen, en baalde als een stekker. Het enige wat ik nog kon doen was de wedstrijd zo relaxed mogelijk uit zien te lopen zodat ik nog in het klassement opgenomen zou worden. Uiteindelijk ben ik na 5 stops nog eerste dame geworden in een helaas teleurstellende tijd. De volgende keer beter, want ik weet dat het met de benen wel goed zit :)