|
Hague Royal Ten - 10 km. 25-Mei-2008
Na de mooie advertentie in het AD over Thomas en mij, moest het vandaag toch weer gebeuren om een wedstrijd te gaan lopen. Ik had een kleine terugval in mijn blessure gehad. Tijdens een training in een scherpe bocht en daarna een trap speelde mijn achilles ineens weer op. Uit een echo bleek dat er nog wat vocht in mijn peesschede zat. Na 2 weken ontstekingsremmers en rustig (alternatief) trainen mocht ik het weer gaan proberen.
Met inlopen voelde alles nog goed. Na het startschot was dat wel anders. Gelijk had ik volle benen. Dat gebeurt wel vaker, en raak je na een paar honderd meter meestal weer kwijt. Maar het werd alleen maar erger. De gladde steentjes in de eerste km’s waren lastig lopen. Ook toen we daar vanaf waren ging het gevoel niet weg. Mijn bovenbenen werden steeds zwaarder. Mijn zij speelde soms op en ik kreeg af en toe kippenvel op mijn hoofd. Op een gegeven moment had je een keerpunt en zag je de kenianen alweer terugkomen met daarbij mijn Thomas! Echt een gaaf gezicht! Hij moedigde me nog aan, ik kon alleen maar wat terug mompelen… Elke km zat ik af te tellen, bij de 5 km stond de klok op 19:25 en daar kreeg ik weer wat moed van. Dit duurde alleen maar een paar honderd meter. De een na de ander kwam me voorbij lopen. Bij niemand kon ik meer aanpikken en de bovenbenen gingen dan ook echt op slot. Elk spiertje deed zeer en mijn ademhaling was veel te hoog. Ook mijn kuiten en achilles gingen protesteren. Op een gegeven moment ben ik gaan wandelen en de pijn zakte weg. Toch maar weer even proberen, maar ik kon haast niet eens meer dribbelen. Ik was helemaal op! Voor het eerst dat ik een wedstrijd niet zou uitlopen… vond ik echt erg! Het is tijd voor vakantie en gelukkig gaan we morgen met het vliegtuig naar Tenerife toe! Lekker tot rust komen!
|
|
|
